സ്നേഹത്തിൽ നടക്കുന്നതിന് യേശുവാണ് നമ്മുടെ മാതൃക..
ദൈവത്തോടുള്ള അനുസരണത്തിൽ ഒരു ദാസനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്നതാണ് സ്നേഹം, അത് അവനുള്ള വഴിപാടും യാഗവുമാണ്.
നമ്മുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ നാം കാണുന്ന ആളുകളെ മാത്രമല്ല, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരെയും അനാഥരെയും വിധവകളെയും സേവിക്കാനുള്ള അവസരങ്ങൾ തേടാനും അവസരം ലഭിക്കുമ്പോഴെല്ലാം നീതിയുടെ കാരണം തേടാനും ഞങ്ങൾ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇതെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത് ദൈവത്തെ നമ്മുടെ ദിവസങ്ങളിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും അവനോട് നമ്മുടെ ശക്തിയാകാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
കേന്ദ്രത്തിൽ സ്നേഹമില്ലാതെയുള്ള സേവനം, മിക്കപ്പോഴും, മോശമായ ഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങൾ ശരിയാക്കുന്നതിൽ സ്നേഹം വളരെ കേന്ദ്രീകൃതമാണെങ്കിൽ, സ്നേഹം എങ്ങനെയായിരിക്കും?..
സ്നേഹമാണ് ദൈവം, ദൈവം സ്നേഹമാണ്..
ദൈവം കൃപയോടെ ആദ്യം നമ്മെ സ്നേഹിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നത്. നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനുമപ്പുറം അവൻ തന്റെ ആത്മാവിനെ നൽകുന്നു.
നമ്മൾ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കും? പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ശക്തിയാൽ മാത്രം..
എങ്ങനെയാണ് നമ്മൾ സ്നേഹത്തോടെ സേവിക്കുന്നത്? അവൻ നമ്മെ വിളിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അനുദിനം ചെയ്യാൻ ആവശ്യമായ ശക്തി നൽകുവാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ ഞങ്ങൾ ക്ഷണിക്കുന്നു.
അത് നമ്മൾ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കായി എല്ലാത്തിലും തികഞ്ഞവരായിരിക്കുമെന്നോ അല്ലെങ്കിൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ശരിയായ ഉത്തരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചോ ആയിരിക്കില്ല.
നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലും അതിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കാൻ ദൈവശക്തിയെ തുടർച്ചയായി ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ നമുക്ക് “സ്നേഹത്തിൽ പരസ്‌പരം സേവിക്കാൻ” കഴിയൂ.
നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാത്തിനും പിന്നിലെ പ്രചോദനം സ്നേഹവും ദയയും ആയിരിക്കട്ടെ..
“കൊച്ചുകുട്ടികൾ (വിശ്വാസികളേ, പ്രിയപ്പെട്ടവരേ), നമുക്ക് [സിദ്ധാന്തത്തിൽ] വാക്ക് കൊണ്ടോ നാവ് കൊണ്ടോ സ്നേഹിക്കരുത്, എന്നാൽ പ്രവൃത്തിയിലും സത്യത്തിലും [പ്രായോഗികമായും ആത്മാർത്ഥതയിലും, സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രായോഗിക പ്രവൃത്തികൾ കാരണം. വാക്കുകളേക്കാൾ അധികമാണ്..”…….”(1 യോഹന്നാൻ 3:18)