நீங்கள் உணரும் திறன் கடவுளின் பரிசு; இந்த உணர்ச்சித் திறன் உங்களை நேசிக்கவும், உருவாக்கவும், உண்மையாகவும், விசுவாசமாகவும், கனிவாகவும், தாராளமாகவும் இருக்க உங்களை அனுமதிக்கிறது.
இருப்பினும், தவிர்க்க வேண்டிய உணர்ச்சி உச்சநிலைகள் உணர்ச்சிவாதம் (வெறி), மற்றும் அலட்சியம்..!
உண்மை என்னவென்றால், கடவுள் உங்களுக்கு ஒரு காரணத்திற்காக உங்கள் உணர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும் கொடுத்தார். விசுவாசத்தால் வாழ்வது என்பது நாம் அவர்களைப் புறக்கணிப்பதாக அர்த்தமல்ல. அவை தாங்களாகவே தீயவை அல்ல, ஆனால் நம் எண்ணங்களை நாம் வாழ அனுமதிப்பது எதிர்மறையாக இருக்கலாம் மற்றும் எதிர்மறை உணர்ச்சிகளின் ஆரோக்கியமற்ற சுமையை ஏற்படுத்தும்.
நம்முடைய உணர்ச்சிகளும் உணர்வுகளும் இயல்பானவை மற்றும் இயல்பானவை, ஏனென்றால் அவை கடவுளிடமிருந்து வந்தவை. கடவுள் பலவிதமான உணர்ச்சிகளைக் காட்டுவதாக வேதம் காட்டுகிறது. இறைவனுக்கும் நமக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால், நமது உணர்ச்சிகள் அல்லது உணர்வுகள் நம்மை பாவத்திற்கு இட்டுச் செல்லும், அதே சமயம் கடவுளின் உணர்ச்சிகள் அல்லது உணர்வுகள் நீதியானவை மற்றும் அவருடைய மக்கள் மீது அன்பு செலுத்தும் இடத்திலிருந்து வருகின்றன.
ஆம், கடவுளுக்கு உணர்ச்சிகளும் உணர்வுகளும் உள்ளன. அவர் மகிழ்ச்சி, சோகம், பாவத்தின் மீதான வெறுப்பு, அன்பு, மகிழ்ச்சி, கோபம், பொறாமை (பொய் கடவுள்களால் வழிநடத்தப்படுவதை விரும்பவில்லை), மற்றும் நம்மைப் போன்ற இரக்கத்தை அனுபவிக்கிறார். அவர் நம் கண்ணீரையும் புன்னகையையும் புரிந்துகொள்கிறார். நமக்குக் கோபம், வரும்போது அவருக்குப் புரியும். அவர் செய்வதால், நாம் உணர்ச்சிவசப்படும்போது அவர் புரிந்துகொள்வார் என்று நாம் உறுதியாக நம்பலாம். உங்கள் உணர்ச்சிகளைப் பற்றி வெட்கப்பட வேண்டாம். மாறாக, ஜெபத்தில் கடவுளிடம் செல்லுங்கள், உங்கள் உணர்வுகளையும் உணர்ச்சிகளையும் அவருடைய காலடியில் வைக்கவும். அவர் உங்களையும் உங்கள் உணர்வுகளையும் கவனித்துக்கொள்கிறார்.
“பெருந்திரளான மக்களைக் கண்டபோது, இயேசுவின் இதயம் இரக்கத்தால் ஆழ்ந்தது, ஏனென்றால் அவர்கள் மேய்ப்பன் இல்லாமல் அலைந்து திரிந்த ஆடுகளைப் போல சோர்வாகவும் உதவியற்றவர்களாகவும் காணப்பட்டனர்….” (மத்தேயு 9:36)
November 3
Everyone must submit himself to the governing authorities, for there is no authority except that which God has established. The authorities that exist have been established by God. —Romans 13:1.