ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਤੁਹਾਡੀ ਯੋਗਤਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਤੋਹਫ਼ਾ ਹੈ; ਇਹ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਯੋਗਤਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਦਿਆਲੂ ਅਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਬਣਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤਿਅੰਤ ਜੋ ਬਚਣ ਲਈ ਹਨ ਉਹ ਹਨ ਭਾਵਨਾਤਮਕਤਾ (ਹਿਸਟੀਰੀਆ), ਅਤੇ ਸਟੋਇਸਿਜ਼ਮ (ਉਦਾਸੀਨਤਾ)..!
ਸੱਚ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ, ਰੱਬ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਇੱਕ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਜੀਉਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸਿਹਤਮੰਦ ਓਵਰਲੋਡ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਆਮ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵੱਲੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਧਰਮੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ, ਉਦਾਸੀ, ਪਾਪ ਪ੍ਰਤੀ ਨਫ਼ਰਤ, ਪਿਆਰ, ਖੁਸ਼ੀ, ਗੁੱਸਾ, ਈਰਖਾ (ਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਅਸੀਂ ਝੂਠੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੀਏ), ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਾਂਗ ਹਮਦਰਦੀ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਹੰਝੂਆਂ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਹੋਵੋ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ..
“ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਦਾ ਦਿਲ ਬਹੁਤ ਤਰਸ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਬੇਸਹਾਰਾ ਜਾਪਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਯਾਲੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਭਟਕਦੀਆਂ ਭੇਡਾਂ…” (ਮੱਤੀ 9:36)