බොහෝ විට අපි දෙවියන් වහන්සේ අපගේ හදවත් තුළ තැබූ දේවල්, අපට ස්වභාවිකව අර්ථවත් වන දෙයක් වෙත ගෙන එන්නෙමු..
අපගේ ඇදහිල්ල මුදා හැරීම වෙනුවට, අසාමාන්ය දේ සඳහා විශ්වාස කිරීම සහ කළ නොහැකි දේ සඳහා දෙවියන් වහන්සේගේ මට්ටමට යාම වෙනුවට, අපට ප්රමාණවත් යැයි අප සිතන දේ සඳහා අප නතර වීමට පෙලබුමක් ඇත..
අද දෙවියන් වහන්සේට අප යොදවා ඇති සීමාවන් ඉවත් කරන්න..!
කිතුනු ජීවිතය යනු ප්රාතිහාර්යයන්ගෙන් පිරි ජීවිතයක් විය යුතුය..
මම ඔබට මේ සදාකාලික සත්යය කියමි: මා කෙරෙහි විශ්වාසය තබා ඇදහිල්ලෙන් මා අනුගමනය කරන පුද්ගලයා මා කරන බලවත් ප්රාතිහාර්යයන්ම කරනු ඇත, මම මාගේ පියාණන් සමඟ සිටීමට යන නිසා මේවාටත් වඩා විශාල හාස්කම් කරනු ඇත!
අපේක්ෂාව යනු ආශ්චර්යයන් සඳහා තෝතැන්නකි..
“එවිට සමිදාණන් වහන්සේ මෝසෙස්ට කතා කොට, “මාගේ බලයට සීමා තිබේ ද? මා කියන දේ වන්නේ ද නොවන්නේ ද? කියා නුබ දැන් දකිනු ඇති”යි වදාල සේක…..” (ගණන් කථාව 11:23)