ਪਰਿਵਰਤਨ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਸਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜੋ ਸਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਦਾਖਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਤੇ ਸਾਡਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਜ਼ਰੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਰਹਿਣ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ – ਮਨ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤਬਦੀਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਡੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ੰਗ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਚੱਕਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਦਾ ਹੈ ..
ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਹੈ (ਜੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਤੱਥ ਵਾਂਗ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ), ਜੋ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਭਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਕੁਝ ਕਰ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ.
ਜੇ ਅਸਲ ਵਿਚਾਰ ਪਿਆਰਾ, ਮਨਮੋਹਕ ਜਾਂ ਸੱਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰੇਗਾ. ਜਦੋਂ ਵਿਚਾਰ ਚਿੰਤਤ, ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਜਾਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਆਦਿ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, -ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਹੀਂ ਲਗਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਦੇ ਹਨ.
ਸਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗਿਰਾਵਟ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੈ. ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਅਸੀਂ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਘੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਹਾਰ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ..
ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਤੋਂ ਪਰਿਵਰਤਨ ਭਾਲਣਾ ਪਏਗਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣੀ ਪਵੇਗੀ ..!
ਸਾਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣਾ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਿਰਪਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ. ਅਸੀਂ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੀ ਸੋਚੀ ਜੀਵਨ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ – ਪਰ ਮਸੀਹ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ. ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁੱਟਣਾ ਬੰਦ ਕਰੋ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿਓ ..
ਰੱਬ ਦਾ ਬਚਨ ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ (ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ).
“ਮੈਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਸਾਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ, ਮਸਹ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ! ਇਸ ਲਈ ਜੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਾਸ ਪਾਪ ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰਾ ਨਵਾਂ ਦਿਮਾਗ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਧਰਮੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ‘ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. “(ਰੋਮੀਆਂ 7:25)