ਯਿਸੂ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦੀ ਸਾਡੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ..
ਪਿਆਰ ਰੱਬ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੇਵਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਇੱਕ ਭੇਟ ਅਤੇ ਬਲੀਦਾਨ ਹੈ..
ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਸਗੋਂ ਸਾਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ ‘ਤੇ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ, ਅਨਾਥਾਂ, ਵਿਧਵਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸਾਡੀ ਤਾਕਤ ਬਣਨ ਲਈ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ..
ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੇਵਾ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮੇਂ, ਮਾੜੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ..
ਜੇ ਪਿਆਰ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੇਂਦਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ? ..
ਪਿਆਰ ਰੱਬ ਹੈ ਤੇ ਰੱਬ ਪਿਆਰ ਹੈ..
ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ਼ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ..
ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ? ਕੇਵਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ..
ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਅਸੀਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਕਤ ਦੇਵੇ ਜਿਸਦੀ ਸਾਨੂੰ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਅਧਾਰ ‘ਤੇ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ।
ਇਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਹੋਣ ਬਾਰੇ..
ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਉਦੋਂ ਹੀ “ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ” ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹੋ ਉਸ ਪਿੱਛੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੋਣ ਦਿਓ ..
“ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਓ (ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਪਿਆਰੇ), ਆਓ ਅਸੀਂ [ਸਿਰਫ਼ ਸਿਧਾਂਤ ਵਿੱਚ] ਸ਼ਬਦ ਜਾਂ ਜੀਭ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਨਾ ਕਰੀਏ, ਸਗੋਂ ਅਮਲ ਅਤੇ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ [ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਦੇ ਅਮਲੀ ਕੰਮ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹਨ] ..”…….” (1 ਯੂਹੰਨਾ 3:18)