మన పట్ల దేవుని చిత్తాన్ని కనుగొనే తాళపుచెవులలో ఒకటి మన వినయంలోనే ఉంది.
పథకాలు మరియు మీకు బాగా తెలుసు అని మీరు భావించే ఆలోచనలను వదిలివేయండి..
దురాహంకారం, గర్వం మరియు అహంకారం అనేవి ఆధ్యాత్మిక ఫలాన్ని ఇవ్వని రాతి నేల లాంటివి.
వినయం అనేది సారవంతమైన నేల, ఇక్కడ ఆధ్యాత్మికత పెరుగుతుంది మరియు ఏమి చేయాలో తెలుసుకోవడానికి ప్రేరణ యొక్క ఫలాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
ఇది చేయవలసిన పనిని నెరవేర్చడానికి దైవిక శక్తిని ప్రాప్తి చేస్తుంది..
ప్రశంసలు లేదా గుర్తింపు కోసం కోరికతో ప్రేరేపించబడిన వ్యక్తి ఆత్మచే బోధించబడటానికి అర్హత పొందలేడు.
అహంకారంతో ఉన్న వ్యక్తి లేదా అతని లేదా ఆమె భావోద్వేగాలను ప్రభావితం చేసే నిర్ణయాలను అనుమతించే వ్యక్తి ఆత్మ శక్తివంతంగా నడిపించబడడు.
దేవుడు మన ముందు ఉంచే మార్గం మనం అనుకున్నదానికంటే పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండవచ్చు మరియు దానిని గుర్తించడానికి వినయం అవసరం.
మనం ఇతరుల తరపున వాయిద్యాలుగా వ్యవహరించేటప్పుడు, మన గురించి మాత్రమే ఆలోచించడం కంటే మనం మరింత సులభంగా ప్రేరణ పొందుతాము. ఇతరులకు సహాయం చేసే ప్రక్రియలో, ప్రభువు మన స్వంత ప్రయోజనం కోసం ” పొత్తు పెట్టుకునే” దిశలను చేయగలడు..
మన పరలోకపు తండ్రి మనలను అపజయానికి గురిచేయలేదు గాని మహిమాన్వితముగా విజయం సాధించుటకు మనలను భూమిపైకి తెచ్చాడు.
కొన్నిసార్లు మనం తెలివితక్కువగా మన స్వంత అనుభవం మరియు సామర్థ్యాన్ని బట్టి జీవితాన్ని ఎదుర్కోవడానికి ప్రయత్నిస్తాము.
మనం ఏమి చేయాలో తెలుసుకోవడానికి ప్రార్థన మరియు దైవిక ప్రేరణ ద్వారా వెతకడం చాలా తెలివైనది. మన విధేయత అవసరమైనప్పుడు, ఆయన ప్రేరేపిత లక్ష్యాలను నెరవేర్చడానికి దైవిక సహాయం మరియు శక్తి కోసం మనం అర్హత పొందగలమని హామీ ఇస్తుంది.
ఒక అనుభూతి లేదా ప్రేరేపణ దేవుని నుండి వస్తుందని తెలిపే రెండు సూచికలు ఏమిటంటే అది మీ హృదయంలో శాంతిని మరియు ప్రశాంతమైన, వెచ్చని ఆనందాన్ని ఉత్పత్తి చేస్తుంది.
పరలోకంలో ఉన్న మన తండ్రితో సంభాషించడం సామాన్యమైన విషయం కాదు. అదొక పవిత్రమైన భాగ్యం..
“దేవుడు నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాడు మరియు మిమ్మల్ని తన స్వంత ప్రత్యేక వ్యక్తులుగా ఎన్నుకున్నాడు. కాబట్టి మృదువుగా, దయగా, వినయంగా, సాత్వికంగా, ఓపికగా ఉండుము….” (కొలొస్సయులు 3:12)