നമ്മോടുള്ള ദൈവഹിതം കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള താക്കോലുകളിൽ ഒന്ന് നമ്മുടെ വിനയത്തിലാണ്.
സ്കീമുകളും നിങ്ങൾക്ക് നന്നായി അറിയാമെന്ന് നിങ്ങൾ കരുതുന്ന ആശയവും ഉപേക്ഷിക്കുക..
അഹങ്കാരം, അഹങ്കാരം, അഹങ്കാരം എന്നിവ ഒരിക്കലും ആത്മീയ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കാത്ത കല്ലുപോലെയാണ്.
ആത്മീയത വളരുകയും എന്തുചെയ്യണമെന്ന് അറിയാനുള്ള പ്രചോദനത്തിന്റെ ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണാണ് വിനയം.
ചെയ്യേണ്ടത് നിറവേറ്റാൻ അത് ദൈവിക ശക്തിയിലേക്ക് പ്രവേശനം നൽകുന്നു..
പ്രശംസയ്‌ക്കോ അംഗീകാരത്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ പ്രചോദിതനായ ഒരു വ്യക്തി ആത്മാവിനാൽ പഠിപ്പിക്കപ്പെടാൻ യോഗ്യനാകില്ല.
അഹങ്കാരിയോ തന്റെ വികാരങ്ങളെ തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നതോ ആയ ഒരു വ്യക്തിയെ ആത്മാവിനാൽ ശക്തമായി നയിക്കില്ല.
ദൈവം നമുക്കു മുന്നിൽ വെക്കുന്ന വഴി നാം ആസൂത്രണം ചെയ്തതിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കാം, അത് തിരിച്ചറിയാൻ വിനയം ആവശ്യമാണ്.
നമ്മൾ മറ്റുള്ളവരെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് ഉപകരണങ്ങളായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, നമ്മളെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നതിനേക്കാൾ എളുപ്പത്തിൽ നമുക്ക് പ്രചോദനം ലഭിക്കും. മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ, നമ്മുടെ സ്വന്തം പ്രയോജനത്തിനായി കർത്താവിന് “പിഗ്ഗിബാക്ക്” ചെയ്യാൻ കഴിയും.
നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവ് നമ്മെ ഈ ഭൂമിയിൽ എത്തിച്ചത് പരാജയപ്പെടാനല്ല, മറിച്ച് മഹത്വത്തോടെ വിജയിക്കാനാണ്.
ചില സമയങ്ങളിൽ സ്വന്തം അനുഭവത്തെയും കഴിവിനെയും ആശ്രയിച്ച് ജീവിതത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ നാം വിവേകമില്ലാതെ ശ്രമിക്കുന്നു.
എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് അറിയാൻ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും ദൈവിക പ്രചോദനത്തിലൂടെയും അന്വേഷിക്കുന്നത് കൂടുതൽ ബുദ്ധിപരമാണ്. ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ, ദൈവിക സഹായത്തിനും അവന്റെ പ്രചോദിത ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനുള്ള ശക്തിക്കും നമുക്ക് യോഗ്യത നേടാനാകുമെന്ന് നമ്മുടെ അനുസരണം ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
ഒരു വികാരം അല്ലെങ്കിൽ പ്രചോദനം ദൈവത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നു എന്നതിന്റെ രണ്ട് സൂചകങ്ങൾ അത് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ സമാധാനവും ശാന്തവും ഊഷ്മളവുമായ സന്തോഷവും ഉളവാക്കുന്നു എന്നതാണ്.
നമ്മുടെ സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവുമായി ആശയവിനിമയം നടത്തുന്നത് നിസ്സാര കാര്യമല്ല. അതൊരു പവിത്രമായ പദവിയാണ്..
“ദൈവം നിങ്ങളെ സ്‌നേഹിക്കുകയും തന്റെ പ്രത്യേക ജനമായി നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്‌തു. അതിനാൽ സൗമ്യവും ദയയും വിനയവും സൗമ്യതയും ക്ഷമയും ഉള്ളവരായിരിക്കുവിൻ….” (കൊലോസ്യർ 3:12)